Mijn bevallingsverhaal

We liggen in bed en gaan lekker slapen. Het is een lange dag geweest met als afsluiting mijn laatste bezoek aan oma om afscheid te nemen. Ze ligt op sterven en is klaar om naar opa te gaan. 

“Ik heb een beetje buikpijn” zeg ik tegen Jurre, voordat we gaan slapen. Ik maak me niet druk, dat heb ik de hele zwangerschap niet gedaan. Mijn zwangerschap was heel onbezorgd en ik genoot er elke dag van. Zeker vanaf week 17, toen ik ons kleine meisje begon te voelen in mijn buik. 

Om half 2 ’s nachts word ik wakker, de buikkramp is heftiger geworden en ik ga naar het toilet. Daar krijg ik de schrik van mijn leven. Een stortvloed aan water, vruchtwater.. en bloed. De verloskundige komt en verwijst ons door naar het ziekenhuis. Daar blijkt dat al mijn vruchtwater al weg is en bij de tweede echo blijkt het écht mis te zijn. Ik heb al ontsluiting en er is al een voetje door de baarmoedermond. De bevalling is begonnen. Dat kan niet! Ik ben nog maar 24 weken en 2 dagen zwanger! 

“Ik heb me nog niet ingelezen over bevallen.. We zijn net begonnen met de babykamer.”

Ik krijg weeënremmers en word met de ambulance overgebracht naar het UMCG. Daar wordt duidelijk dat ik moet gaan bevallen van ons kindje die het waarschijnlijk niet gaat overleven. Haar longen zijn nog niet rijp en het is veel te vroeg. Wat een nachtmerrie!

Bevallen.. hoe moet dat? Geen idee, zover was ik nog niet. Maar ik ben niet bang. Ik weet dat ik dit kan en wil dat de weeën snel weer terugkomen, zodat deze hel voorbij is. Om 15:00 uur krijg ik weer lichte buikkramp, zouden dit weeën zijn? Ik ben doodmoe en Jurre is net even met zijn moeder wat gaan eten zodat ik ook nog even kan rusten. Ik kijk elke keer op mijn telefoon om te timen om de hoeveel minuten ik kramp heb en als de arts binnenkomt ziet ze direct dat het weeën zijn. De bevalling is weer begonnen en Jur en zijn moeder komen snel terug. Het voetje is al geboren.. 

“De arts vertelt dat haar voetjes eerst komen. Ze gaan me niet helpen met de bevalling, alles moet op een zo natuurlijk mogelijk manier. Dit om te voorkomen dat er iets bij mij beschadigd en vanwege het infectiegevaar. Het laatste gedeelte zou pittig worden want dan moet haar hoofdje er nog uit en zal ik geen persweeën meer hebben.”

We zetten rustige pianomuziek op en zijn met z’n drietjes in de kamer. De artsen laten ons en als ik hulp nodig heb kan ik op de bel drukken. De krampen worden wat heftiger maar ik heb alles onder controle. Jurre masseert mijn onderrug terwijl ik begin te persen. Om 18:06 is ze daar: onze kleine Isa Lou, zo mooi.. en zo uitgeput. “Ze leeft nog!” zeg ik nadat ik haar borst omhoog zie gaan voor een diepe ademhaling. Ze ligt op mijn borst en Jurre knipt de navelstreng door. Nog een paar keer haalt ze adem en als de arts om 18:20 nog een keer haar hartje luistert is er niks meer te horen. 

Daar lig ik dan. Een trotse mama met een hart gevuld met liefde.. En haar levenloze baby in haar armen. Ze heeft Jurre’s mooie gekrulde wimpers, prachtige lange benen en mini krulletjes op haar koppie. Ons wondertje, al helemaal af. Wat een verdriet. Wat een liefde. Voor altijd in ons hart, onze Isa Lou.

isa lou

ISA LOU 💛 Mijn lieve kleine meid..

Het was nog lang geen tijd.

Je bent ons mooie mini wonder

En ik wil helemaal niet meer zonder.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Maar het heeft helaas niet zo mogen zijn

En dat doet ons zo ontzettend en intens veel pijn.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Voor altijd in ons hart en in onze gedachten,

Want dit was echt het laatste wat we verwachtten.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Ik had zo graag met je geknuffeld en gespeeld

Je verzorgd en met Jurre zoveel liefde met je gedeeld.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

24 Weken lang heb ik je bij me mogen dragen

En nu zit ik hier met ontelbaar veel vragen.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Zou je net als papa zorgzaam en grappig zijn?

Vind je samen kroelen in bed ook zo fijn?

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Ambitieus, sociaal en misschien wel impulsief?

Eén ding is zeker: jij bent ontzettend lief.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Steeds weer voelde ik je trappen met die kleine voeten

En nu kan ik je niet eens echt ontmoeten.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

We gaan het nu een plekje geven

Want we moeten verder met dit mooie leven.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Ik hou van je!

isa lou

Reageren

Your email address will not be published.

Lees vorig bericht:
regenjas
Na regen komt zonneschijn

Zo zit je op je roze wolk.. En zo beland je opeens in een hele donkere periode. Het is de...

Sluiten